Samen de wereld mooier maken

Doe eens wad Nienke Dijkstra Schip – de Raaf Werelderfgoed Waddenzee

Doe eens wad

Doe eens Wad zet zich in voor een structurele aanpak van de Plastic Soep in de Waddenzee.

Het was 2011. We vielen droog op het Rif, één van mijn lievelings-zandplaten op het Wad. Eindeloos en ieder keer weer anders, stroming die aan de ene kant van de plaat voorbij giert waardoor je er bij kniediep water al nauwelijks kunt blijven staan en aan de andere kant rustig stromen en tot stilstand komend.

Hierdoor is het Rif ook al sinds jaar en dag een plek waar de zee heel veel afval neer legt. Dit keer kwamen we een grote jerrycan tegen met chemische rotzooi er in. We stonden voor de keuze, meenemen of laten staan. Als we voor het laatste kozen wist ik dat er eerder of later een moment zou komen dat de inhoud er van in zee zou komen en dat we nu door hem mee te nemen dat konden voorkomen. Gelukkig waren we met z’n drieën.

Het was flink sjouwen en aangekomen in Lauwersoog in eerste instantie nog lastig om een plek te vinden waar we de jerrycan konden afgeven. Maar het gaf een ongelofelijk goed gevoel. Dat was de geboorte van “Doe eens Wad”.

In mijn voorstellingen was ik vaak bezig om mensen een bredere blik te geven om ze zo in beweging te brengen. Trainingen en coachingstrajecten gingen vaak over komen tot de essentie, gaan voor wat werkelijk van belang is. Alles met de hoop de wereld een beetje mooier te maken met gedreven mensen die hun hart volgen en mooie dingen op de wereld neer zetten. Hier, op het Wad, lag een kans om dit veel concreter en helderder vorm te geven.

Ik realiseerde mij dat we een land hebben vol met “adviseurs” en dat ik daar ook deel van uit maak. Dat er eindeloos veel plannen geschreven worden over hoe we het allemaal zouden moeten gaan doen. Dat het land op zijn kop staat als er bij Texel een potvis de verkeerde afslag neemt. Dat daar tot in de Tweede Kamer vragen over worden gesteld, plannen weer over worden geschreven etc. Terwijl duizenden soortgenoten van die potvis jaarlijks omkomen in de Plastic Soep, onze rotzooi die drijft ergens midden op de Stille Oceaan, buiten ons zichtveld en buiten de territoriale wateren en waar nog bar weinig aan gebeurt. Het is tijd om wat te doen.

Wat bijna geen mens tegenwoordig meer kan, kan de zee. De zee kan je laten zijn. Daarnaast zijn er door de natuur ongelofelijk veel mooie systemen bedacht waar wij als mensen nog heel veel van kunnen leren en die ons goed kunnen inspireren. Alleen al het systeem van eb en vloed, iedere dag weer een enorme waterverplaatsing onder invloed van de zon en de maan. Het gaat niet alleen maar heen en weer, er zit wel degelijk ontwikkeling in, iedere dag is het weer iets later hoog water. Dit alles gebeurd op een manier die goed is voor de wereld en niet uitputtend is zoals bijvoorbeeld onze huidige economische systemen. Een prachtige bron van kennis en inspiratie.
Daarom zet ik mij met Doe eens Wad in voor een structurele aanpak van de Plastic Soep in de Waddenzee.
Naar boven

Nienke Dijkstra

Ik (Nienke Dijkstra, 1969) heb mijn sporen verdiend in het internationaal werken, de sport, het theater en het varen. In de verschillende disciplines heb ik mij breed tot op hoog niveau ontwikkeld, met nieuwsgierigheid en verlangen naar de horizon en wat zich daar achter zal begeven. Ik ben gedreven, creatief, analytisch, concreet en eigenzinnig.

“Ik vaar door tot waar de hemel de zee raakt.”

uit “Bolder en de Boot” van Alice Hoogstad

Het varen en zeilen is mij met de paplepel ingegoten. De verhalen over mijn opa die uit een echte schippersfamilie kwam, spraken tot mijn verbeelding en al jong besloot ik dat ik op elk schip wilde kunnen varen. Op mijn 21ste was het zo ver, toen begon ik te varen als schipper. Omdat ik nog meer dromen had volgde ik ook de Theaterschool en deed ik een tijd aan topsport (atletiek).

Als schipper en kapitein voer ik op de Waddenzee, Noordzee en Oostzee met grote traditionele zeilschepen. Aan boord begeleidde ik zeer diverse nationale en internationale groepen, variërend van top van het bedrijfsleven tot justitiejongeren en vakantievierders. In het theater maakte ik eigen producties, speelde in New York, op het Oerol festival op Terschelling, het Boulevard Festival in Den Bosch en op vele andere plaatsen in binnen- en buitenland. Ook werkte ik bij de PeerGrouP, het locatietheatergezelschap van Noord Nederland. Internationaal werkte ik veel voor de Europese Commissie. Voor hen ontwikkelde en leidde internationale trainingen en coachingstrajecten. In 1999 startte ik mijn eigen bedrijf, Key-events. Vanaf 2012 is de tak: “Doe eens Wad” toegevoegd, met als belangrijkste samenwerkingspartners, de wind, het wad, de zee en alle mensen die haar een warm hart toe dragen.

In januari 2015 schreef ik een BRANDbrief naar beheerders en bestuurders. Ik stelde de vraag  hoe het kon dat de plastic soep in de Waddenzee nog bij geen enkele partij op de agenda stond en nodigde hen uit om dit onderwerp op te pakken. Zo kreeg ik het voor elkaar dat dit onderwerp op de agenda kwam bij politici en beheerders. Inmiddels zijn beheerders gezamenlijk aan de slag met een actieplan en onderzoeken zij de mogelijkheden voor een community .

In de loop der jaren heb ik gezien en ervaren hoe rijk ons waddengebied is en hoeveel moois de zee met mensen doet. Niet voor niets staat dit gebied op de werelderfgoedlijst van Unesco. De schoonheid en kracht van dit gebied laat ik je graag ervaren. Ik vaar bij voorkeur met kleine groepen. Hierdoor krijg je echt een unieke de natuurbeleving. Al vele onderzoeken hebben uitgewezen dat de zee mensen goed doet. Dat gold vroeger en nu nog steeds. De zee brengt het mensen dichter bij zichzelf, laat stress vervliegen, werkt verhelderend, inspirerend en ontspannend. De zee beoordeelt en veroordeelt niet, op zee kun je zijn.
Naar boven

Schip – de Raaf

De Raaf is een stoere stalen vissersmanschouw van rond 1965. Het is één van de laatste schepen die nog voor de visserij gebouwd is. De resten van waar vroeger de visbun gezeten heeft zijn nog steeds te zien en de oude visserijmotor zit er nog in. Tegenwoordig wordt er vooral mee gezeild.

In 2002 heb ik het schip gekocht, ik viel voor haar stoere uiterlijk en voor haar ronde vormen, bovendien was de maat handzaam, als je grote schepen gewend bent. Er was veel achterstallig onderhoud en dus ook veel mogelijkheden om het schip eigen te maken. Dat is inmiddels gebeurd. Het onderhoud gaat gewoon voort.

Het schip heeft een lekkere ruime kuip en een knus vooronder met daarin o.a. een tweepits gasstelletje, een wasbakje en een chemisch toilet.

Vanuit de kuip zijn de zeilen te hijsen en is het hele schip te bedienen. Ook onder zeil is het schip zeer wendbaar, ze ligt lekker op haar roer en heeft goede zeilmogelijkheden. Het schip is een platbodem wat haar uitermate geschikt maakt om droog te vallen en te varen op ondiep water. Dat gebeurt dan ook volop.

Het schip biedt ruimte aan 8 personen plus de schipper. Aan boord zijn voor alle opvarenden reddingsvesten aanwezig.
Naar boven

Werelderfgoed Waddenzee

In 2009 is de Waddenzee door Unesco uitgeroepen tot Werelderfgoed, vanwege haar oorspronkelijkheid, haar enorme variëteit aan planten en dieren en het dynamische karakter. Zo een prachtig spel tussen land en water is wereldwijd uniek. Het Waddengebied is zo dynamisch dat er ieder jaar een nieuwe waterkaart komt en tegen de tijd dat deze in de winkel ligt, is het al weer anders. Bovendien is dit gebied de kraamkamer voor veel vissen en zeehonden. Daarom is het belangrijk dat we dit gebied koesteren, er van genieten en voor de huidige en de toekomstige generatie behouden.
Denk jij: leuk die Waddeneilanden, maar wat er nu zo bijzonder is aan die modder, die grote plas water en al die tinten grijs daar tussen? Dan onthul ik je graag een aantal van haar geheimen, want het is echt een waanzinnig interessante plek (ook zonder zwarte voeten te halen).
Naar boven